........ Avebury – Ivinghoe Beacon . =.. .131 km

Wordt komende tijd aan gewerkt.
The Ridgeway (= de weg over de heuvelrug), a trail along a very old route
through the
North Wessex Downs and the Chilterns:
An ancient route established by prehistoric man once stretched across the
country from the English Channel Coast in Dorset to the Wash on the east coast.
This route was established to take advantage of the high chalk downland
with its good visibility and dry underfoot conditions.
The Ridgeway National Trail follows it from Avebury to Ivinghoe Beacon.

• The trail passes through two distinct landscapes on the way:
.. - the rolling North Wessex Downs, and
.. - the Chiltern Hills, a landscape of beech woodland and farmland dotted with
.... historic villages.

• The long and rich history of these areas is clear throughout, in
.. - extraordinary stone circles,
.. - ancient barrows, and
.. - the striking figure of the Uffington White Horse.


Celtic Trails:

The route follows the contours of the region’s chalk downs, an ancient trading route
for travellers looking to scout out a potential ambush from the vantage point of
The Ridgeway’s high level track.
Due to this original function, you’ll find a relatively easy, peaceful walking route
though meadows and wood, with far-reaching views over the Chilterns AONB
( Area of Outstanding Natural Beauty ) from the route, as well as its culmination
at the prominent hilltop of Irvinghoe Beacon.


Deze route is niet ver van London. Rechts zie je nog een stukje van de M25, de London Orbital.
We zien hier twee cuesta's (cuesta = asymmetrische rug):
.. - linksboven de Cotswolds een kalksteen/zandsteen cuesta en
.. - onder de North Wessex Downs/ The Chilterns een krijt cuesta.
De Upper Thames ontspringt in de Cotswolds en loopt door het lage gebied tussen die 2 cuesta's
.. naar Oxford.
.. Vanaf daar buigt hij zuidoostwaarts en stroomt door een doorbraakdal door de
.. chalk escarpment (= krijt cuesta) van de
North Wessex Downs/ The Chilterns naar Reading.



Twee verschillende landschappen onderweg:

1. The North Wessex Downs:
The western half of the route starts from The Sanctuary on Overton Hill,
...within the Stonehenge and Avebury UNESCO World Heritage Site, and
.. traverses a landscape steeped in ancient history.
...There are archaeological monuments close to the trail including
... - Stone Age long barrows
( langgraven) ,
... - Bronze Age round barrows,
( grafheuvels; tumuli )
... - Iron Age hillforts and
... - the figures of white horses cut into the chalk
(= krijt).
Here west of the River Thames, The Ridgeway is a broad track passing
.. through the North Wessex Downs.
You’ll experience wide, open views of rolling chalk
(= krijt) downland.
You are often quite a distance from villages.




2. The Chilterns.
East of the River Thames, we are entering the more-wooded and intimate
...hills and valleys of the Chilterns. It is a landscape of chalk grassland
.. interspersed with ribbons of deciduous woodland.
As well as further archaeological treasures, there are several
.. nature reserves rich in the wildlife found in chalk grassland habitats.
The route goes close to or through several villages where
.. refreshments and other facilities are easily available.

The route finishes at the high point of Ivinghoe Beacon. This is an
isolated high point with grand views, but no accommodation close by,
.. so the latter part of the final stage will include a descent across the chalk
.. downland and through the beautiful beech hangers of the
.. National Trust's Ashridge Estate to the picture postcard village of
...Aldbury - the Chiltern Hills at its best.

The Chilterns’ rounded hills are part of the chalk ridge which crosses England from Dorset to Yorkshire. The characteristic scarp slope, indented by combes and cut by a number of gaps, looks out north over the panorama of the Vale of Aylesbury. The dip slope, dissected by steep dry valleys, curves gently down into the London Basin. The heavily wooded character of the Chilterns, based on clay-with-flint deposits, gives way in the north to the open downland of Ivinghoe Beacon and Dunstable Downs.

The Chilterns contain an important diversity of habitats ranging from chalk grassland and to the country’s most extensive areas of beech woodland, with the finest stretches protected under EU legislation as Special Areas of Conservation. The landscape contains many prehistoric traces including the great dyke of Grim’s Ditch and the ancient Ridgeway and Icknield Way.

Na de Goring Gap kom je in de Chilterns, met een veel grotere afwisseling
.. tussen de akkers, weilanden en bossen. ( Gap = a break in a ridge of hills)
.. De route neemt hier vaker mooie voetpaden dwars door de velden en de
.. beukenbossen.
Die beukenbossen zijn heel kenmerkend voor de Chilterns.
.. Voor Engelse begrippen is een groot deel van de heuvels bebost.
.. Je merkt het ook aan de vele plaatsnamen die eindigen op 'Green'.
.. Dit ondanks de nabijheid van London.
Kom je voor Goring amper door de bewoonde wereld, in de Chilterns doet
.. het pad vaker dorpen aan.
Het betekent ook dat je vaker moet stijgen en dalen, want de bebouwing
.. ligt meestal onderaan de steilrand. Wat dat betreft lijken de Chilterns in
.. vele opzichten op de Cotswolds.
Het is evenals de Cotswolds een echt cultuurgebied. De aantrekking ligt
.. met name in de mooie dorpjes en vakwerkhuizen in een rustige
.. heuvelachtige omgeving.
.. Vanzelfsprekend is het een ideaal woongebied voor de Engelse elite.
.. Er liggen nogal wat dure landhuizen en parkachtige landgoederen.
.. Overgebleven adel en de grote ondernemers wonen hier lekker buiten en
.. toch op niet al te grote afstand van London.
.. Het is eigenlijk een wonder dat je met de right of ways toch nog aardig
.. tussen de rijkdom door kunt wandelen.


The Chilterns AONB

The Chilterns AONB is a landscape of ancient woodlands, beautiful landscaped
parks and gentle rolling hills covering much of Buckinghamshire.
The Chilterns contain beautiful villages like Amersham and Great Missenden,
inspiration for the children’s stories of Roald Dahl.

' The Ridgeway' dus met lidwoord ervoor !
There are many ridgeways.
They refer to a particular type of ancient track that follows a ridge, or the
highest part of the landscape

They were used by travellers from prehistoric times and provided an
which was less wooded and drier than routes through the spring-line villages
The Ridgeway was named thus to differentiate it  from the many
that exist.

Nieuw venster ......

Mooiste deel:
Van ... naar ....

Lengte en tijdsduur: ... km.
Als je deze wandeltrektocht met een lichte dagrugzak loopt , terwijl je de
hoofdbagage laat bezorgen, kun je het traject in .. dagen doen ( zie verderop
bij Van dag tot dag).

Ga je echter met
trekkingrugzak en tent dan heb je zo'n indeling niet nodig.
Je bent dan vrij in doen en laten en kunt 's avonds altijd wel een tentplek
Je hebt dan wel .. á .. dagen méér nodig, omdat je met een trekkingrugzak
minder kilometers per dag aflegt.

Beste periode:
Dat is Juni, juli, augustus.
Mei en september zijn overgangsmaanden.
Mei is nog tamelijk koud en september al vroeg donker.
Regen valt er hier weinig.

( Voor het weerbericht ga je naar www.metoffice.gov.uk/ )

.Climate Station .... (..m)
.Gemiddelde maximumtemp. °C
.Maandsom neerslag (mm)
( Gem. maximumtemp. De Bilt )

Approaching the M40.

Wheat and Phacelia on the downs above Letcombe Bassett.
The Phacelia has been planted in a strip separating wheat from grassland.
.. It is planted as cover for gamebirds.

Chiltern Hills:

The Ridgeway:


‘Ridgeway’ was a term that originated in Anglo-Saxon times, to refer to
ancient tracks that run along the high ridges of hills.
They are unpaved, relying simply on the hard ground to provide a suitable surface for travelling on.
They provide a more direct route than the modern roads we use today;
modern roads tend to be located on more level, flat ground in valleys.

The Ridgeway in England stretches 137 km from Overton Hill near Avebury
to Ivinghoe Beacon near Tring.
It has been used for 5000 years by many different groups of people;
travellers, farmers, and armies.
During Saxon and Viking times, the Ridgeway was useful to provide a track along which to move soldiers into Wessex.
In the medieval period, the route would have been utilised by drovers,
moving animals to market.
The Enclosure Acts of 1750 meant that the Ridgeway became more
permanent and the route clearer.
It became a National Trail in 1973. It is a public right of way.

The Ridgeway could simply be described as a very long footpath, but there
is much more to it. The views change so much; from woodland, to Didcot cooling towers, from open grassland, to the M4! The route is not short of surprises!
The Ridgeway passes through two Areas of Outstanding Natural Beauty,
the North Wessex Downs (west of the Thames) and the Chilterns to the east. There are several picturesque villages, particularly on the Chilterns part of
the Ridgeway rather than the Downs, where there are fewer settlements.
It is the oldest road in Britain, and indeed the route is riddled with history.

Avebury, Wiltshire:
Avebury is located between Marlborough and Calne, and is owned by the National Trust. About a mile away from the start of the trail at Overton hill,
is Avebury Bronze Age stone circle. It is a World Heritage Site and one of the largest prehistoric monuments of this type in Europe.

( Zo’n steencirkel wordt in het Frans en Duits een cromlech genoemd, naar de Welshe woorden crom (gebogen) en lech (steen). In het Engels noemen ze het simpelweg een stone circle. )
This is close to Silbury Hill, the largest man-made hill in Europe.
Many ancient tools dating back to the Stone Age have been found on this
site, constructed from the shoulder blades of oxen.

Zie ook: https://slideplayer.nl/slide/2280998/

Zie ook: www.stonepages.com/glossary.html o.a. glossary


Cuesta (= asymmetrische rug):

Een cuesta is een asymmetrische rug met
.. aan de ene kant een flauwe helling (= dip slope) (zie afb. hieronder) en
.. aan de andere kant een steile helling (soms zelfs een vrijwel loodrechte
.. wand ( = klif) ( cuesta-front in Nederlands).
Cuesta's kunnen ontstaan, als er in een gebied een hardere laag ligt,
.. met erboven en eronder een pakket zachtere lagen, waarbij het geheel
.. zwak helt.
Erosie neemt dan de bovenliggende zachtere lagen weg, waardoor de
.. hardere laag wordt ontbloot en er hierop een flauwe helling (dip slope)
.. ontstaat.
Verwering en denudatie kunnen ook plaatselijk de harde laag doorbreken,
.. waardoor de onderliggende zachtere lagen kunnen eroderen, waarbij het
.. materiaal wordt afgevoerd door een rivier.
.. Er ontstaat dan een steile helling ( cuesta - front (in het Nederlands).
Deze twee hellingen tezamen vormen een asymmetrische rug, een cuesta.

. Het cuesta-front is een steile helling ontstaan door erosie.
Ze vormt een abrupte scheiding tussen het hooggelegen Cotswold plateau en de laag-
.. gelegen
Severn Plain.
Je loopt op de Cotswold Way langdurig bovenlangs de escarpment (= steilrand ).
Het hoogteverschil tussen hellingvoet en bovenrand bedraagt ca 150 meter.
Op de grens van kalksteen en klei ligt de 'springline' met
natuurlijke bronnen (zie Spr)
. Het grondwater kan niet wegzakken door de kleilagen en stroomt horizontaal af.
. Het komt daarna als natuurlijke bron aan de oppervlakte.
Het bovenste (steilste) deel van het cuesta-front heeft Beechwood (loofbos gedomineerd
door Beuk); het onderste deel is Pasture ('hedged fields' in gebruik als weiland).


Belangrijke cuesta's in Engeland:
The map shows two long curving almost parallel cuesta's.

The western limestone/sandstone cuesta consists of:
Cotswold Hills + Lincoln Edge + North York Moors.
(The southern end of this winding cuesta forms the peninsula of
Purbeck Hills
on the English Channel.

The more massive limestones and sandstones give rise to 300-metre escarpments, yet the dip slope is frequently of such a low angle that the countryside resembles a dissected plateau (= plateau doorsneden door
rivierdalen), passing gradually on to the clay vales.

The eastern chalk cuesta consists of:
Chiltern Hills + Lincolnshire Wolds + Yorkshire Wolds.
(The southern end of this winding cuesta is on the Isle of Whight.)


The cross section below the map shows the two relative hard layers which
form these two cuesta's.

These hard layers are separated from each other and also from the under-
lying complex basement of older rocks by weaker formations of clays.
These clay beds underlie the two lowlands which form long belts just west
of the two cuesta's.
- Draining the western lowland are the rivers North Ouse, Trent and Avon.
- The eastern lowland is drained by the Southern Ouse, and the Upper
. Thames.
. (This eastern lowland is known as the “Educational Lowland”, because it
. contains the cities of Oxford and Cambridge and other famous schools.)

The hard layers forming the cuesta's are limestone and sandstone beds.
The upper limestone bed which forms the
Chiltern Hills is a chalk (krijt) formation , which comes out again in the South Downs and North Downs.
It also forms the “
White Cliffs of Dover

Lichte wandelingen.
For the most part, The Ridgeway stays true to its name and is a relatively easy
walk spent mostly walking along ridges.
The paths often provide splendid views over the relatively flat local landscape.
There are some gentle climbs, and often you’ll need to head down hill to get to


Zeer goed, zoals alle "national trails".

Levensmiddelen: .....
Drinkwater: is wel een probleem. Er zijn slechts enkele "water points"
(drinkwaterpunten) op de deelkaartjes ingetekend.
Vul daarom telkens bij het verlaten van een dorpje de veldflessen.
There are only a limited number of places where drinking water can be obtained
along the Ridgeway. This is because the trail runs mostly along the crest
of the Downs, while all of the villages and springs are at the foot of the Downs.
Please ensure that you carry enough water.

• Overlooking Blewbury.

Campings en wildkamperen:
Campings zijn er weinig. Ze staan ingetekend in je Harvey-strookkaart.
Wildkamperen was echter geen probleem.
Iin het agrarisch gebied waren er genoeg plekken (gemaaide weilanden).
Zoek op je Harvey-strookkaart naar een beek om je te wassen. Wanneer die er
niet was, vulde je bij een huis je waterzak. Hiermee kun je je voldoende wassen
voor een enkele keer.

Het Thamesdal bij Goring is een doorbraakdal:
Terwijl de cuesta van North Wessex Downs/Chilterns gedurende miljoenen
jaren langzaam werd opgeheven, sneed de voorloper van de Thames zich hier
steeds dieper in. Hierdoor ontstond een doorbraakdal.
Doorbraakdalen komen veel voor. Zie bijvoorbeeld
het Cuckmere-dal bij de South downs Way , en het Rijndal bij de Rheinsteig.

World Heritage Site of Avebury, with one of Europe’s largest stone circles.

Highlights of the route include the far-reaching views from the high
points of Barbury Castle, Liddington Hill, Uffington Castle and Ivinghoe Beacon;

the ancient burial chambers at West Kennett and Wayland Smithy;

the Uffington White Horse;

the crossing of the River Thames at Goring,

the far-reaching views across the patchwork landscape of the Vale of
Aylesbury, and

the Bridgewater Monument on the Ashridge Estate.

Celtic Trails:
Route Highlights: From the Avebury stones, to the White Horse at
Uffington you’ll encounter many of the ancient landmarks that contribute
to a real sense of walking Britain’s oldest road.

'Long barrows' and 'stone circles' in southern England:

Megalithic monuments in Britain are mainly concentrated in western and northern areas where sources of suitable stone were widely available.
( In the south and east of the country comparable monuments were mainly built of wood. )

1. Long barrows (= langgraven; rechthoekige grafheuvels):
• They are built between about 3800 BC and 3300 BC.
... (This is relatively early in the overall sequence of European megaliths).
• These rectangular mounds
(= heuvels) of earth and stone up to 100m long contain chambers (= kamers) variously set at the end of the mound or along the sides.
• Excavations have revealed disarticulated human remains representing
men, women and children of all ages on the floors of the chambers, the
result of complicated mortuary rituals.

• Examples:
...... - West Kennet long barrow (bij The Ridgeway).
...... - Wayland’s Smithy
(bij The Ridgeway).
...... - Belas Knap
(bij Cotswold Way).
...... - Hetty Pegler’s Tump (= Uley Long Barrow) (bij Cotswold Way).

2. Stone circles (= steencirkels) and henges:
• They are built between about 3000 BC and 2000 BC.
.. (This is relatively late in the overall sequence of European megaliths).

...... - Avebury (bij The Ridgeway).
........ (the largest stone circle in Britain, 98 pillars in a ring 332m across).
...... -

barrow ........... = tumulus ; grafheuvel.
long barrow ... = langgraf ( letterlijk : langwerpige grafheuvel).

megalith..........= megaliet ; grote steen.
...... = gemaakt van megalieten (grote stenen).

sarsen............. = grote zandsteenblok. Dergelijke blokken gebruikte
.......................... men om grafkamers en steencirkels mee te maken.

trilithon .......... = triliet.
........................ = een combinatie van
........................... twee rechtopstaande draagstenen en
........................... één deksteen die daar bovenop ligt.
............................( tri = drie ; lithos = steen)

Zie ook: www.stonepages.com/glossary.html o.a. glossary


1. World Heritage Site of Avebury,
..... with one of Europe’s largest stone circles.

About a mile away from the start of the trail at Overton hill, is
Avebury Bronze Age stone circle. It is a World Heritage Site and one of the largest prehistoric monuments of this type in Europe.

This is close to Silbury Hill, the largest man-made hill in Europe.
Many ancient tools dating back to the Stone Age have been found on this
site, constructed from the shoulder blades of oxen.

Stone Age — The period of British prehistory from the earliest known inhabitation by humans to approximately 2000 BCE.

Bronze Age — The period of British prehistory from approximately 2500–1500 BCE.

Iron Age — The period of British prehistory from approximately
800 BCE – 100 CE.


Stone circle (= Steencirkel):
Begun in the late Neolithic period perhaps as early as 3300 BC and continuing into the middle of the Bronze Age sometime around 1200 BC , the stone circles of Britain were built over some 2000 years although
they vary in diameter, size and number of stones and even shape - some are oval, others are set into earth banks.
Depending on the area they were built in, the type of stone also varies, from limestone to the huge sarsen blocks of Stonehenge and Avebury.
Many circles had associated outliers, often large single or double monoliths that stood either close to, or at some distance from the main circle, others had lines or avenues of stones that lead to the circle.
These may have had some processionary value or have been used for astronomical sightings.
That some of the stones in the circles were used for astronomical pur-
poses cannot be doubted, some align with the rising and setting sun at significant times of the year, others with the course of the moon so it would seem that one of their roles was as ritual and meeting places to mark important times in the agricultural year.

A large block of tough
sandstone sometimes used to build circles and
burial chambers in the south of England.
Examples are the
Stonehenge Trilithons and the Avebury Circle.

A standing stone set apart from but seemingly related to a stone circle.




2. Uffington White Horse:


Uffington White Horse is the oldest chalk-cut hill figure in Britain,
perhaps over 3000 years old..
Thehighly stylised prehistoric figure of the chalk horse is enormous
(110 m long) and is believed to have been constructed by digging
trenches in the shape, and filling them again with crushed white chalk.
The best views of this are from as far north as possible, perhaps from Woolstone Hill.
Ideally, it should be seen from the air, possibly the creators’ intention,
wanting the gods to see it!

This famous landmark is a highly stylised prehistoric hill figure,
110 m long , formed from deep trenches filled with crushed white chalk.


3. Wayland's Smithy: (een langgraf )

This is a Neolithic chambered long barrow 50 m north of the Ridgeway.
It is 5,000 years old, compared to the oldest parts of Stonehenge which are
a mere 4000 years old!

Human remains found on the site indicate that 14 people were interred in an earlier burial structure between 3590 and 3550 BC.
Between 3460 and 3400 BC a second far larger barrow
(aarden grafheuvel)
was constructed on top. It is the ruins of this that can be explored by visitors
to the site today.

It was once believed to have been the home of Wayland, the Saxon smith God. Wayland had his blacksmith’s forge in the burial chamber.
If you were to leave your horse outside it overnight, when you came to collect it, your horse would have new shoes!
A suitable offering as payment would have had to have been left too, though!

Wayland’s Smithy a Neolithic chambered long barrow.

Plan of Wayland’s Smithy.

Long Barrow = Langgraf ( letterlijk: langgerekte, aarden grafheuvel)
This is a rectangular or trapezoid mound
(heuvel) built during the Neolithic (New Stone Age) and nearly always associated with burial remains.
Many are oriented with a higher end facing roughly to the east which contained either a timber mortuary enclosure or stone chambers.
In many cases it seems that this ritual area remained open for long
periods of time - sometimes hundreds of years, for the deposition or removal of remains.
At some point these structures were sealed and covered with earth, rubble or turf dug from flanking quarry ditches and the structure
extended backwards between 20 and 120 metres.
Several regional variations in design and methods of construction occur which seem to be influenced by the availability of local building materials

Naast long barrow .heb je ook nog round barrow.
( ronde aarden grafheuvel)


Wayland’s Smithy is a Neolithic chambered long barrow located near the Uffington White Horse and Uffington Castle, at Ashbury.
It is situated very near to The Ridgeway.

The later mound was 185 feet long and 43 feet wide at the south end. Its present appearance is the result of restoration following excavations undertaken by Stuart Piggott and Richard Atkinson in 1962-1963. They demonstrated that the site had been built in two different phases, a timber chambered oval barrow built around 3700 BC and the second stone chambered long barrow in around 3400 BC.

The wooden mortuary house mainly consisted of a paved stone floor with two large posts at either end. A single crouched burial had been placed at one end and the mostly disarticulated remains of a further 14 individuals were scattered in front of it. Analysis of these remains indicated that they had been subjected to excarnation prior to burial and deposited in possibly four different phases. Postholes at one end have been interpreted as supporting a timber facade. The whole monument was covered by an earth barrow with material excavated from two flanking ditches and measured around 20m in length.

The later stone tomb consists of two opposing transept chambers and terminal chamber, along with the longer entrance chamber, this gives the burial area a cruciform appearance in plan. It is classified by archaeologists as one of the Severn-Cotswold tombs. The large trapezoidal earth barrow erected over it was revetted with a stone kerb and its material was again excavated from two large flanking ditches. Excavation in 1919 revealed the burials of seven adults and one child.

The site is important as it illustrates the transition from timber chambered barrows to stone chamber tombs over a period which may have been as short as 50 years.



4. Iron Age hillforts:

Iron Age hillforts (= 'hillforts' ; walburchten )
Hillforts liggen altijd op een heuveltop en hebben meestal meerdere wallen.
They are fortified enclosures consisting of ditches (= grachten) and banks (ramparts) either of earth, wood or stone, or sometimes a mixture of all of these with one or more defendable entrances.
Those with one set of defences are known as 'univallate' while 'multivallate' sites have two or more lines of ramparts and ditches.
Hillforts are thought to have had many uses, as well as being symbols of prestige and power for local chiefs some were probably designed to offer protection during times of inter tribal tension and traces of dwellings have been excavated at some sites, while they could also have served as storage and distribution centres for surplus grain or the herding of livestock.


were built to provide superior
viewing over the valleys, vital to anticipate danger.
They could protect trade routes and land more effectively.

Uffington 'Castle' occupies the summit of White Horse Hill.
It dates back to 600 B.C.
At 857 feet high it stretches above the rest of the buildings in the county.


There are two other Iron Age hillforts along The Ridgeway:
Barbury and Liddington. Barbury is unusual because of its double moat.






Extra dag mogelijk in ....:
• ..

Dit deeltraject is een echte top trail.

Beste websites:
Nieuw venster www.nationaltrail.co.uk/ridgeway
Nieuw venster
Sites komen en gaan; dat valt niet bij te houden.
Googel daarom ook een keer naar cotswold way en bekijk de eerste 10 (evt. 20)
resultaten. Daar zitten de belangrijkste sites wel tussen.





Van dag tot dag bij de Ridgeway:

Zie dagschema contours.co.uk (middelste)

27 km

19 km

23 km

23 km

17 ½ km

20 ½ km

16 km


1. .. ― .. .. (.. ½ km)
- Walkin



Alleen de allerbelangrijkste uitzichtspunten staan in deze kaart !

The western section between Overton Hill and Goring & Streatley has less provision and needs to be done as a three day block.

The eastern section to Ivinghoe Beacon can either be done in another three day block, or broken down further. Breaking at Princes Risborough results in two two-day chunks. Alternatively breaking at Wendover will result in two trips – one of 2 days, and one single day walk.


If you look at the Ridgeway on a map you’ll notice something important. It starts and ends in the middle of nowhere. This means you’re liable to want to slightly extend the walk at both ends in order to reach public transport.

On the western side the best place to start is the village of Avebury (which has bus links) so you can admire the standing stones, long barrows and other ancient sights. From Avebury, head south to Waden Hill, then visit West Kennett Long Barrow, before heading to East Kennett, then Overton Hill. This is a section of a circular walk shown in the official Ridgeway guidebook.

At the eastern end there are a couple of options including the 7½ mile Ridgeway Link to Dunstable.

A far shorter version is to walk to nearby Tring railway station in a loop by visiting the Bridgewater Monument and the village of Aldbury.

SNP Natuurreizen heeft in dit gebied ook .. wandelreizen:

Het betreft:

1. ...

2. ..

Zie hiervoor:



Nieuw venster The Ridgeway
.... Steve Davison
.... Cicerone Press, 2016 (Second edition)
.... In deze gids houdt men de de achtergrondinfo
.... goed gescheiden van de routebeschrijving.
.... Ook heeft ze een handig formaat.
.... Vandaar mijn voorkeur voor deze uitgever.



Nieuw venster Harvey Maps 1: 40,000 ...Ridgeway


Harvey strip maps (strookkaarten) zijn de beste kaarten.
1. Ze hebben schaal 1: 40.000. Dat is voldoende, omdat national trails
zéér goed gemarkeerd zijn in het terrein.
2. Ze hebben slim kleurgebruik, Hierdoor krijg je een beter beeld van
het terrein. Namelijk:
Donkergeel ( = Improved pasture ) d.w.z. de percelen weiland,
.. die je nog met een tractor kunt bewerken ( maaien, etc)
Lichtgeel ( = Rough pasture ) d.w.z. de percelen weiland
.. die te slecht zijn om te bewerken; ze worden alleen begraasd.
Wit ( = Heathland ) d.w.z. het hooggelegen, zéér extensief gebruikte
.. land, waar geen stapelmuurtjes, heggen of rasters meer zijn.
.. Ze zijn dus unenclosed.
.. Daar groeien o.a. heidesoorten, gaspeldoornsoorten, Adelaarsvaren,
.. grassen en zeggen.

Te bestellen bij:
Reisboekwinkel de Zwerver ( webshop voor reisgidsen en landkaarten) 


... Deze wandelsite is niet-commercieel, onafhankelijk en gratis.
... Dat is enkel mogelijk door steun van de bezoekers.
... Heb je hier goede info gevonden, toon dan je waardering door een
... kleine donatie voor het vele werk.
... .Zo kan de website ook gratis blijven en uitgebouwd worden!

............................................... .
... • Betaal met deze knop in een paar klikken via je eigen PayPal-saldo.
... • Heb je zelf nog geen PayPal-rekening, dan kun je toch via PayPal
...... vanaf j
e creditcard geld overmaken.

....Uiteraard kun je ook doneren door overschrijving op mijn
.. ING-bankrekening:

.. IBAN : NL38 INGB 0003 5057 89
.. t.n.v. P. C.M. Smulders.


Weet je aanvullingen en verbeteringen van deze tekst?
Graag een e-mail naar:


. .... . .... .






Tochtverhaal - zomer 1980

Maar ik hoefde nog niet naar huis en had besloten de 'Ridgeway' te gaan lopen, een oude prehistorische route over de kalkheuvels. Solidair stond ik ook om half zes op, om Jan en André naar de trein te brengen. Vooraf hadden we nog een gezamenlijke maaltijd, een echt Engels ontbijt, waarmee ik het tot drie uur bleek uit te houden.

Eric had beloofd ook mij weg te brengen naar de start van het pad, bij Avebury. Twee dagen verwend en dan ook nog deze service. Dankwoorden schoten te kort, om half negen 's ochtends op deze prehistorische plek. Het museum moest zelfs nog open gaan. Ik nam de tijd om de 'stone circle' te bekijken. Een kring van stenen, veel verder uit elkaar staand dan die van Stonehenge, maar daarom niet minder indrukwekkend. Avebury is, meer dan Stonehenge, het centrum van vele prehistorische monumenten. Voor het bezichtigen van die brokken geschiedenis had ik eigenlijk wel een dag uit kunnen trekken. Iets zuidelijker lag Silbury Hill, de grootste prehistorische opgeworpen heuvel in West-Europa, waarvan tot op de dag van vandaag niet bekend is waarvoor hij gediend heeft. En daarachter had je West Kenneth Long Barrow, een redelijk intacte langwerpige grafheuvel, vergelijkbaar met de Drentse hunebedden. Helaas liggen beiden niet aan het officiële pad.

Vanaf Avebury volgde ik de enigszins gerestaureerde Kenneth Avenue, een prehistorische laan die afgezet is met enorme stenen. Toen Stukeley de plaats in 1723 tekende stonden er weliswaar nog veel meer stenen overeind, maar desalniettemin is het imposant. De avenue moet eens naar Overton Hill hebben geleid, waar ook de Ridgeway begint. Dat wil zeggen, het lange-afstandspad, want de oorspronkelijke prehistorische ridgeway begon al aan de kust in Dorset en liep via Stonehenge.


Het lopen over het lemen pad ging erg gemakkelijk. Na aanvankelijk wat spetters was het prima wandelweer, veel zon en veel afkoelende wind. De eerste gestage klim van pakweg honderd meter bracht me op de heuvelrug waar het pad constant overheen bleef lopen. Uitzichten alom, voornamelijk naar het noorden. Ik lunchte pas toen ik water gevonden had, uit een kraan bij een drinkbak voor vee. Het probleem van drinkwater vinden zou nog vele malen terugkomen. Dezelfde middag nog, toen ik op zoek was naar een kampeerplek. Er zat weinig anders op dan door te lopen tot enige bewoning. Tussen de akkerlanden door, waar de graanoogst in volle omvang begonnen was, bereikte ik uiteindelijk een pub, op de kruising van een oude romeinse weg met de ridgeway. Het netjes gemaaide grasveldje op de hoek mocht ik gebruiken om de tent op te slaan. 's Avonds stelde ik de kroegbaas niet teleur.


De hitte om half tien 's ochtends, toen ik de pub de rug toe keerde, beloofde niet veel goeds. Ik kwam maar moeizaam vooruit. Het heiige benauwde weer ontnam me alle energie. Toen ik na anderhalf uur bij Wayland Smithy's Cave aankwam, gooide ik de rugzak af. Een fraaie plek, overigens. De langwerpige grafkelder, vergelijkbaar met West Kenneth Long Barrow, wordt omringd door een ovaal van statige beuken, waarvan ik de schaduw best kon waarderen. Bij gebrek aan een fototoestel besloot ik de entree van de grafkamer vast te leggen in een tekening. Toen ik jaren later de mollen-kroniek 'Duncton Wood' van William Horwood las, kon ik zijn beschrijving van de plek dan ook zeer helder voor de geest halen. De historische plaatsen die ik verderop langs het pad tegenkwam, Uffington Castle en de White Horse, worden eveneens in dit boek gebruikt.

De White Horse, een prehistorisch kunstwerk, lag iets van het pad af. Van dichtbij was het moeilijk om de structuur te herkennen van de in de krijtrotsen uitgehakte vormen. De steile helling afdalen vond ik te veel moeite, hoewel het de enige manier was geweest om het gestileerde witte paard goed te kunnen bewonderen. Ik vervolgde het slingerende en golvende karrespoor over de heuvelrug, de brede Ridgeway. Tot aan de oversteek van de Thames is het pad met de bermen erbij zelden smaller dan tien meter breed, omdat het vroeger als dreef werd gebruikt, een pad waarlangs men het vee kon opdrijven. Het eerste deel tot de Thames is dan ook officieel bridleway, zodat er paardgereden en zelfs gefietst mag worden.

De tip die Eric, mijn vriend in Reading, had gegeven, bleek dan ook zeer waardevol. Op de kaart had ik al voorzien dat de overnachtingsplaats een boerderij of 'wild' moest worden, want op korte termijn kwam ik geen bewoonde wereld tegen. De boerderijen lagen ver van het pad en toonden zich niet erg gastvrij. Toen ik er op ging letten bleek vrijwel elke oprijlaan van een boerderij getooid met een bordje: 'no water', 'private', 'no water obtainable here' of woorden van gelijke strekking. De plaatselijke boer moet blijkbaar niet zo veel van de voorbijtrekkende wandelaar hebben. Het kwam mijn humeur niet bepaald ten goede. Totdat ik op het juiste tijdstip een drinkbak voor vee trof die aangesloten was op de waterleiding. Met enige moeite kreeg ik hieruit wat vers water en parkeerde mijn tent in de berm van het pad naast een struik. Eric had me gewaarschuwd voor ruiters. 's Ochtends vroeg werd ik inderdaad wakker van een partij paarden die met een noodgang langs mijn tent denderden. Het hele gebied hier staat bekend als streek waar race-paarden gefokt worden. De op de kaart aangegeven 'gallops', paardenrenbanen, deden mij zulks al vermoeden.

Goring Gap

Streatley, waar het pad de Thames oversteekt, bereikte ik tegen de middag. De zon had me vroeg de tent uitgebrand en ik was blij voor de hitte al een flink stuk te hebben gedaan. Op zoek naar winkels kwam ik in Streatley in een grappig kaaswinkeltje terecht. Als Hollander verbaas je je dan over de prijs waarvoor 'Dutch boerenkaas' over de toonbank gaat. Aan de overzijde van de Thames had je ook nog de 'Riverside Stores', niet in de laatste plaats voor de plezierjachten die hier geschut worden. Overigens heet het plaatsje aan deze zijde van de Thames Goring. De poort die de Thames hier in de krijtheuvels heeft gesneden wordt dan ook 'Goring Gap' genoemd.

De Thames is een markant punt in het Ridgeway pad. Niet alleen is het exact het halfweg-punt, het is ook een scheiding tussen twee verschillende landschappen. De grote golvende akkers waar de brede Ridgeway tussendoor loopt maken plaats voor een kleinschaliger landschap van akkers en beukenbossen met kortere steilere hellingen: de Chiltern Hills. De voortzetting van de prehistorische Ridgeway was hier de Icknield Way, die aan de voet van de steile noord-west hellingen van de Chilterns loopt. Aangezien deze oude route nu op sommige plaatsen verhard is, volgt het lange-afstandspad daar alternatieve paden door de heuvels. Ruiters en fietsers kun je niet meer tegenkomen.


De afwisseling van een stuk lopen langs de Thames deed me goed. Vooral voorbij South Stoke, waar de bebouwing ophield en het pad pal langs de oever liep. Onderwijl zag ik in de verte de wolken samenpakken en zich vervolgens openen. Ik kreeg nog net een staartje. Het pad over Grim's Ditch, een greppel en dijkje die waarschijnlijk eens als grens hebben gefungeerd, was dan ook zeiknat van de regen. De grote hoeveelheid bomen en struiken leverde aardig wat koude douches op. Maar het was leuk lopen. Vijf kilometer lang ging het pad over het dijkje op en neer en van links naar rechts, waardoor je dusdanig geconcentreerd moest lopen dat de tijd ongemerkt voorbij vloog. Het paadje leek bovendien verdraaid veel op stukken van het Offa's Dyke Path en riep vele herinneringen daaraan op.

Volgens mijn gidsje kon je op de golfbaan van Nuffield kamperen. Bij het clubhuis stuurden ze me echter door naar een pub. Alert op rondvliegende golfballen stak ik de 'golf course' over. De kroegbaas gaf me toestemming om op een vierkant veldje naast de golfbaan te gaan staan. Ik had goed en wel mijn tentje staan toen de een golfbal door de heg vloog en precies voor mijn tent tot stilstand kwam. Gevolgd door een geruite pet die om de hoek van het beschutte veldje kwam kijken waar zijn witte projectiel gebleven was. Gelukkig werd het snel te donker voor het golfspel.

Gegoede klasse

Het lopen in Engeland was weer ongebruikelijk. Het was die dag voor de verandering weer eens bloedheet. Grote stukken van de route liepen over de Upper Icknield Way, vergelijkbaar met de Ridgeway. Zo breed, dat de schaduw van de verspreide bomen in de berm het midden van pad niet haalt. Ik was het meest tevreden op de momenten dat de route door de koele beukenbossen en kleine graanvelden ging. Een right of way dat dwars door een korenveld liep, bood nog relatief veel schaduw. Maar ik had eigenlijk niets te klagen, na een tweetal natte weken in Schotland aan het begin van de vakantie. De vermoeiende klim door een beukenbos aan het eind van de dag werd bovendien ruimschoots beloond met een mooi voorbeeldje van het pub-kamperen: achter in de tuin van de pub, met twee honden en een kat als gezelschap. Een echte gedistingeerde 'country-pub', zo bleek later, toen de ene na de andere dure auto voor de deur parkeerde en de gegoede klasse uit de verre omgeving hun zaterdagavond er kwam doorbrengen. Ik verhuisde al snel naar de tent, waar ik me meer op mijn gemak voelde.

Chequers was een mooi vervolg op de vorige avond in de pub. Op veilige afstand van het landhuis liep het pad om het gazon van het buiten van Mrs. Thatcher (de Britse premier) heen. De ongetwijfeld aanwezige veiligheidsagenten hielden zich knap verborgen; ik heb er geen gezien. Maar volgens mijn gidsje zullen er politieagenten uit konijneholen springen als je probeert het huis te benaderen!

De rest van de dag was onbezorgd wandelen door afwisselend veld en bos. Tenslotte kwam de markante kale heuvel Ivinghoe Beacon in zicht, die een waardig eind vormt van het Ridgeway pad. De witte leeuw die je op een andere heuvel kon zien liggen is geen prehistorisch monument zoals de White Horse, maar een modern kunstwerk. De Beacon bleek een favoriet uitzichtpunt, vooral op een mooie zondag als deze, en ik liet me dan ook snel door het vele publiek verjagen. De rondzoemende radiografisch bestuurde vliegtuigjes vond ik nog het meest irritant.